Bookmark and Share

Preek op woensdag 17-10-2018, heilige Mis met de K.B.O., diaken Eelke Ligthart

21-10-2018
Home >>

Je moet het maar meemaken op een huwelijksfeest. De baas van het hotel die komt zeggen: sorry meneer, maar de wijn is op. Het zal de beste dag van het bruidspaar niet zijn. Een huwelijksstart met hindernissen. En dat er dan een van de gasten zegt: blijf maar tappen, er is genoeg voor iedereen. Ik ben zeker dat je die gast op elk feest zult uitnodigen, kwestie van kosten te sparen.
Maar was dat de bedoeling van het optreden van Jezus, of zat er meer achter verborgen?

Het is allesbehalve een toeval dat Jezus zijn eerste wonder deed – ‘het begin van zijn tekenen’, zegt Johannes – op een huwelijksfeest. Een huwelijk is een verbond tussen twee mensen. Een verbond van liefde en trouw. God heeft ook een verbond met de mensen, reeds van in het Oude Testament.
Maar wat gebeurde er in Kana? De wijn raakte op. Als ik dit voorval doortrek naar het leven, of naar het huwelijk, stel ik vast dat er sleet op komt, dat soms de fut er uit is. Als iemand zegt: voor mij hoeft het niet meer. Wat heeft het voor zin wat ik doe. Ik kap er mee. Het is vechten tegen de bierkaai.

Je moet je voorstellen wat dit betekent als dit de kerk overkomt, als het gevoel tussen de gelovigen leeft dat zij de laatsten zijn, die met moeite het licht brandend houden. Dit alles wordt bedoeld als er in het evangelie staat 'de wijn is op'. Wat kunnen wij er aan doen? In het evangelie zijn er drie mensen die er wat aan willen doen als de wijn op is: Maria, de bedienden en Jezus.

Maria constateerde: ze zitten zonder wijn. Het deed haar pijn en verdriet omdat ze begaan was met het jonge paar. Het feest leek op een fiasco uit te draaien. Ze voelde zich betrokken bij het naderend onheil. Ze kende het probleem. Maria durfde haar nek uitsteken en het probleem ter sprake brengen. Zij kon evengoed afwachten en alles op zijn beloop laten. Maar door haar moederliefde wilde ze dit niet laten gebeuren. En ze waarschuwde Jezus en de bedienden.
Niet op persoonlijk gebied zijn mensen als Maria van grote waarde, ook in groepen en in de kerk zijn zulke mensen onontbeerlijk. Beleid kan alleen gemaakt worden als er mensen zijn die het probleem helder op tafel leggen, die kunnen verwoorden wat ze zien en voelen. En Maria is hier een voorbeeld van.

Naast Maria waren er de bedienden. Het zijn de werkers waarvan er in geloofsgemeenschappen zo veel aanwezig zijn. Zij waren de eersten die constateerden dat de wijn op was. Zij wisten wat er aan de hand was, maar durfden het niet direct vertellen. En dan komt een van de gasten zeggen dat ze de reinigingskruiken moesten vullen met water. Met kruiken moesten ze naar een bron lopen in het dorp. Vele keren over en weer. Terwijl ze evengoed konden zeggen: dat is mijn taak niet. Maar omdat ze begaan waren met de situatie deden ze het. En als alle vaten gevuld zijn moeten zij een karaf vullen om de glazen van de feestvierders te vullen. Zonder het zelf te weten werken ze mee aan het wonder.
Mag ik dit even doortrekken naar deze tijd? Onze geloofsgemeenschappen worden kleiner en kleiner. In de kerken zitten meer ouderen dan jongeren. En toch zijn er steeds mensen die zich verantwoordelijk voelen voor de gang van zaken, die zich willen inzetten. Mag ik even egoïstisch zijn en mezelf bevragen, en deze vragen ook naar u toespelen: waarom doe je dit, je inzetten voor de kerk, voor andere mensen? En dan zeg ik: ik hou van de kerk. Ik hou van Jezus. Ik hou van de mensen.

Tenslotte is er Jezus van Nazareth. Het is ons bekend dat Jezus leefde vanuit een diepe verbondenheid met God, die hij zijn Vader noemde. En uit het Oude Testament weten we dat God zijn uitverkoren volk uit Egypte leidde door het water. Dat volk kon opstaan uit de slavernij. Jezus voelde in Kana de Messiaanse verwachting in hem opkomen om mensen voor te gaan in het mysterie van dood naar leven, van water naar wijn.

'Ze zitten zonder wijn ', zei zijn moeder. Het leven, de bezieling is uit de mensen. Er is geen fut meer. Ze zijn het moe op te boksen tegen alle moeilijkheden van de maatschappij. En de reactie van Jezus vind ik nogal vreemd tegenover Maria, die toch zijn moeder is. 'Vrouw zijn dat uw zaken? Bemoei er u niet mee. Mijn uur is nog niet gekomen.’ Wat gaat er nu gebeuren? Wat gaat Jezus doen? Laat hij iedereen in de steek? Het is geweldig spannend datgene wat je ten diepste gelooft in daden om te zetten. Het roept zelfs weerstand op en uitstel als je voor de vraag komt te staan om je geloof in daden om te zetten.

Wat kunnen wij als gelovige gemeenschap doen om water in wijn te veranderen? We hebben in de eerste plaats elkaar nodig. We hebben mensen nodig als Maria, beleidsmensen die de problemen op tafel leggen. We hebben bedienden nodig, werkers die de kerk een kleur geven, die genieten als anderen het goed maken. En we hebben geloof nodig. Het geloof dat Gods geest situaties kan doen veranderen en mensen doen opstaan uit geestdodend leven.

Lieve mensen, zoals tijdens de bruiloft van Kana de wijn niet opraakte, zo zal onze wijn, onze voeding ook niet opraken. Dat heeft Jezus vlak voor zijn hemelvaart ons ook beloofd: “Ik zal met jullie zijn tot het einde der tijden”. Het is belangrijk dat we dat blijven geloven, ook al zijn het misschien geen gemakkelijke tijden en worden we soms beproefd. Laten we mensen zijn die de goede wijn serveren om Gods boodschap van liefde, daadwerkelijk over te brengen iedere dag van ons leven. Amen.

Terug

Commentaren

No comment found

Toevoegen commentaar