Bookmark and Share

vrijdag 30-11-2012, heilige apostel Andreas, pastoor Frank Domen

OPENINGSWOORD

Andreas was afkomstig uit het plaatsje Bethsaïda aan het Meer van Gennezareth in Galilea, de noordelijke provincie van Palestina. Rond het jaar dertig had hij zich aangesloten bij de leerlingen van Johannes de Doper, die preekte aan de Jordaan in de zuidelijke provincie Judea ter hoogte van Jeruzalem.

Volgens de evangelist Johannes was Andreas de eerstgeroepen leerling van Jezus (Johannes 1,40). Hij was een broer van Simon Petrus. In de evangelies horen we verder weinig van hem. We horen hoe Petrus en Andreas tezamen met Johannes en Jakobus door Jezus uit hun werk worden weggeroepen om vissers van mensen te worden. Johannes vernoemt hem nog twee keer: bij de wonderbare broodvermenigvuldiging (Johannes 6,8) en wanneer Grieken proberen met Jezus in contact te komen (Johannes 12,22).

Volgens de overlevering zou hij na Pinksteren het evangelie van Jezus hebben verkondigd in Cappadocië, Pontus, Bithynië, Scythië (Zuid-Rusland), Griekenland en Thracië (= het huidige Bulgarije). Volgens de Russen zou hij naar Armenië en Midden-Rusland getrokken zijn om de Moskovieten voor Christus te winnen. Hij wordt dan ook vereerd als één van de patroonheiligen van het Russische Rijk. Hij zou tenslotte te Patras of Patara in Griekenland gekruisigd zijn. Tot op de dag van vandaag staat er een Andreaskerk, en is Andreas nationale patroon van Griekenland.

Andreas zou niet aan het kruis genageld zijn, maar vastgebonden; bovendien was het kruis opgesteld in de vorm van een X. Zo'n kruis heet sindsdien dan ook een 'Andreas-kruis'.

PREEK

De heilige apostel Paulus haalt een tekst aan uit de profeet Jesaja (52,7) als hij zegt "Hoe lieflijk zijn de voeten van hen die het goede nieuws brengen". Met deze woorden schetst de apostel het beeld van iemand, die zijn leven heeft toegewijd aan het prediken van het goede nieuws van het Koninkrijk van God. Dat hij zich richt op de voeten van de predikant heeft natuurlijk te maken met de manier waarop de mensen zich toewijden aan de verkondiging, zij zijn namelijk altijd in beweging, onderweg, om het evangelie te verspreiden.

De woorden van Paulus laten ook zien hoe mooi het is om iemand te zien, die standvastig door het leven gaat met de waardigheid van een kind van God. Hoe mooi God het vindt, dat iemand zijn waarheid preekt, met Hem door het leven gaat en tot het einde toe volhardt.

Deze beschrijving geeft heel mooi weer wie de heilige apostel Andreas is. Toen hij een leerling was van Johannes de Doper hoorde hij Johannes getuigen van Jezus. Hij aanvaardde de uitnodiging van Jezus om bij Hem te blijven en ging ook meteen aan het werk. Hij rende naar zijn broer, Petrus, om hem het goede nieuws te brengen, dat zij de Messias hadden gevonden. En gedurende drie jaar reisde Andreas met Jezus rond, zag hij hoe Jezus wonderen deed en hoe Jezus de mensen leerde over zijn Koninkrijk. En nadat Jezus was gestorven en verrezen, bleef Andreas onderweg, net als zijn Meester. Hij verspreidde het goede nieuws over de wereld tot aan Constantinopel toe totdat hij uiteindelijk dus zijn leven gaf in het hedendaagse Griekenland.

Het is heel inspirerend om te bedenken hoe mooi, hoe goed en aangenaam de trouwe volharding van Andreas was voor de hemelse Vader. Beseffen wij, dat wij voor dat zelfde werk zijn geschapen!? Het gaat er niet om dat wij per se veel moeten rondreizen, maar dat waar wij ook komen wij iets doen voor Jezus en zijn heilige Kerk.

Het hoeft helemaal niet moeilijk te zijn om andere mensen over de Heer te vertellen. Het enige wat wij moeten doen is vertellen over onze eigen ervaringen met Jezus. Hoe Hij ons innerlijk heeft genezen en hoe wij Hem hebben leren kennen. Wij kunnen dat doen onder onze eigen familieleden en vrienden en overal waar wij komen. Wat ik al vaker heb gezegd: vraag God, dat Hij het gesprek zulk een wending geeft, dat er over het geloof gepraat kan worden. Wij hoeven niet een theologische studie te hebben verricht. We hoeven we niet op alles een antwoord te hebben. Spreken wij gewoon uit het hart. De heilige Geest zal wel voor de rest zorgen. En het is natuurlijk ook handig om - wanneer je aan het gesprek gaat beginnen - de voorspraak van de heilige apostelen en alle andere grote geloofsverkondigers als de heilige Willibrord in te roepen. Met zo veel goede wil in de hemel en op aarde moet zulk een gesprek toch enige vrucht kunnen voortbrengen.