Bookmark and Share

Vrijdag 14-12-2012 in de tweede week van de advent, pastoor Frank Domen

OPENINGSWOORD

In het evangelie horen wij over kinderen, die zeggen dat zij op de fluit hebben gespeeld, maar de mensen hebben niet gedanst. Zij hebben een treurlied gezongen, maar de mensen hebben zich niet op de borst geklopt. Het is ook nooit goed!

Wij kunnen het inderdaad nooit iedereen naar de zin maken. Dat lukte zelfs Jezus niet. Daarom is het heel belangrijk, dat wij in de stilte van ons hart luisteren naar de stem van God en die proberen te volgen, ongeacht wat mensen ervan vinden.

Niet dat wij helemaal niet naar mensen moeten luisteren, er worden ook veel goede en verstandige dingen gezegd. Daarom zegt de heilige apostel Paulus in zijn eerste brief aan de christenen van Tessalonika (5, 21): “Keurt alles, behoudt het goede”.

Vandaag vieren wij de heilige Johannes van het kruis. Hij werd omstreeks 1542 te Fontiveros in Spanje geboren. Na enige jaren van kloosterleven als Karmeliet, ontmoette hij de heilige Teresia van Avila en begon hij, op haar aanraden, met de hervorming van zijn orde. Deze onderneming kostte hem zeer veel moeite en offers, onbegrip en weerstand. Hij werd zelfs gevangengezet in Toledo (1577). Hij stierf in 1591 te Ubeda in roep van heiligheid en wijsheid. Daarvan getuigen ook zijn geestelijke geschriften.

Voor de keren dat wij op een verkeerde manier rekening hebben gehouden met mensen, misschien zelfs ogendienaars zijn geweest, willen wij God en elkaar samen om vergeving vragen.

PREEK

De profeet Jesaja zegt namens God tegen de mensen: Als jullie nu eens een beetje meer rekening hadden gehouden met mijn geboden.

Gedurende heel de geschiedenis van Israël heeft God zijn volk gesmeekt om dat te doen. Maar het lijkt een proces te zijn geweest van telkens twee stappen vooruit en een stap terug. Nadat Mozes het volk de geboden van God had gegeven, raakten veel mensen toch weer verstrikt in afgoderij. Nadat God hen een vaderland en een koning had gegeven, werden zij als het ware verliefd op de levenswijze van de hen omringende heidense volken. En nu het volk verbannen is naar Babylon, stuurt de profeet weer deze boodschap. Maar hoe komen de mensen ertoe om uiteindelijk te gaan doen wat God van hen vraagt?

Misschien is het antwoord te vinden in het voorafgaande vers, dat luidt: Ik ben de Heer, uw God, die u voor uw bestwil wil leren, en u voeren over de weg die gij moet gaan! Als Israël zou geloven dat het God zelf is die tot hen spreekt en niet alleen maar de stem van een profeet of een priester, dan zouden ze zeker naar Hem luisteren. Het volk zou Gods geboden dan niet zien als een vorm van onderdrukking, maar als woorden van wijsheid en leiding, als wetten die het volk vrede kunnen geven.

En hoe zit het met ons? Laten wij vandaag een stap doen in de richting van God, die ook ons wil leren en leiden. Het is echt niet zo moeilijk. Jezus is aanwezig bij elke stap, die wij zetten. En niet alleen dat, Hij heeft ook zijn heilige Geest gegeven om te leven in ons hart. Hij is met ons, nu, op dit moment. Hij wacht erop dat wij Hem aanroepen. Hij wil ons bemoedigen, ons kracht geven en ons laten zien hoezeer de hemelse Vader van ons houdt. Hij wil ons Gods wegen leren, de weg die God voor ieder van ons heeft uitgestippeld en ons helpen opstaan als wij zijn gevallen.

Laten wij vandaag dus - met de heilige Johannes van het Kruis - onze aandacht richten op de heilige Geest. Laten wij niet zo veel denken aan wat wij allemaal nog zouden moeten doen in deze dagen voor kerstmis. We moeten misschien zelfs niet te veel nadenken over alle verschillende manieren waarop wij God zouden moeten gehoorzamen. In plaats daarvan kunnen wij beter proberen onze geest tot rust te brengen en de heilige Geest de ruimte geven om ons te vullen met zijn vrede.

Laten we maar rustig mediteren, nadenken, over de beloften, die God heeft gedaan in de eerste lezing van vandaag. Geven wij God de ruimte in ons leven. Knielen of zitten wij neer aan zijn voeten en geven wij Hem de leiding over ons leven.