Bookmark and Share

11-06-2012, maandag, gedachtenis van de heilige Barnabas, apostel

OPENINGSWOORD

Vandaag viert de Kerk de heilige Barnabas, apostel. Hij is geboren op het eiland Cyprus en behoorde tot de eerste gelovigen van de Kerk van Jeruzalem. Hij verkondigde het evangelie te Antiochië en sloot zich aan bij de apostel Paulus en vergezelde hem op zijn eerste reis. Ook was hij op het Concilie van Jeruzalem aanwezig. In zijn vaderland teruggekeerd, verbreidde hij er het evangelie, totdat hij door de dood werd weggeroepen.

PREEK

Je kunt bijna niet anders dan onder de indruk zijn van de verhalen uit de tijd van de vroege kerk. Gods kracht en macht daalt uit de hemel op aarde neer. Er gebeuren verbazingwekkende wonderen. Helden en heldinnen in het geloof overwinnen allerlei obstakels als mensen massaal naar de Kerk komen met honderden en soms zelfs duizenden tegelijk. Gods heerlijkheid leek toen zo helder te schijnen.

Maar hoe zit het met ons? Meestal komen onze ervaringen niet overeen met wat we zien gebeuren in het boek van de Handelingen van de Apostelen. We gaan elke dag naar hetzelfde werk, wij zorgen elke dag voor ons gezin, en worden elke dag opnieuw met grote en kleine problemen geconfronteerd. Waar zijn de wonderen? Waar blijven de bekeringen? Horen wij een profetische roepstem? Het is niet dat we de echtheid van de verhalen in Handelingen betwijfelen, het is gewoon zo, dat we niet verwachten dat dat soort dingen in ons leven gebeuren. We zijn te gewoon - althans, dat vinden veel gelovigen van zichzelf - en de apostelen waren te buitengewoon.

Deze manier van denken zouden we mogen veranderen. De mensen ten tijde van de jonge Kerk waren gewone mensen net als wij. Paulus was tentenmaker van beroep. En Petrus was visser. De heilige Geest, die de opbouw van de vroege Kerk leidde, is dezelfde heilige Geest, die in ons woont. Hij wil nog steeds mensen tot Christus brengen. En Hij wil ons gebruiken om dat te laten gebeuren. En, misschien vinden we dit helemaal verbazingwekkend, Hij wil ook door ons werken op wonderbaarlijke wijze, juist zoals Hij in de eerste eeuw na Christus deed door Petrus en Paulus en de andere apostelen.

Klinkt dit te ver gezocht? Misschien had Petrus eventjes hetzelfde idee toen Jezus hem vroeg om de netten nog eens uit te werpen. Maar hij deed het en de vangst was overweldigend. Waarschijnlijk klinkt het niet meer vergezocht dan toen het klonk voor Saulus van Tarsus, toen hij verblind werd door een hemels licht.

We zien ´s nachts misschien geen wonderen, maar door gebed en oefening kunnen we leren om kleine kansen aan te grijpen om de kracht van Jezus in ons leven te laten zien. En... kleine successen leiden meestal tot grotere kansen, totdat het moment komt, dat we ook in ons midden wonderen zien gebeuren!