Bookmark and Share

09-11-2012, Kerkwijding van de Sint Jan van Lateranen in Rome

OPENINGSTEKST

Ik zag de heilige Stad, het nieuwe Jeruzalem, van God uit de hemel neerdalen, schoon als een bruid, die zich voor haar man heeft getooid.

OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, wij vieren vandaag over de hele wereld de verjaardag van de inwijding van de door keizer Constantijn gebouwde Lateraanse basiliek. Deze verjaardag wordt al sinds de 12e eeuw op deze dag gevierd. Aanvankelijk was deze herdenking beperkt tot de stad Rome. Later werd zij over de gehele Romeinse ritus uitgebreid als een teken van de liefdevolle verbondenheid met de Stoel van Petrus waarop degenen zetelt die - naar het woord van de heilige Ignatius van Antiochië - het hoofd is van de gehele liefdesbond.

Laten wij vandaag heel bijzonder bidden voor de eenheid onder alle katholieken kerken, de eenheid onder alle bisschoppen, priesters, diakens en leken.

OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. God, van levende en uitverkoren stenen bouwt Gij een huis waarin uw Majesteit voor eeuwig woont. Schenk het volk dat U toebehoort genade op genade, en laat uw Kerk op aarde groeien naar haar voltooiing in het hemelse Jeruzalem. Door Onze Heer Jezus Christus, uw Zoon ...

PREEK

Op de gevel van de basiliek van de Sint Jan van Lateranen in Rome staat geschreven dat deze basiliek de moeder en het hoofd van alle kerken in de wereld is. Want deze kerk is de kathedraal van de bisschop van Rome, de paus, en daarom is deze kerk een symbool van eenheid, onze eenheid als leden van het lichaam van Christus, de kerk.

Maar onze eenheid in Jezus Christus is natuurlijk meer dan een prachtig idee, gegraveerd in een kathedraal. De bedoeling is dat deze eenheid een levende werkelijkheid is. Nu, als we naar de Kerk kijken, zien wij dat, wat dit betreft, er nog veel werk verzet moet worden. Mensen in de kerk denken verschillend over allerlei liturgische kwesties. Bijvoorbeeld, wat voor een muziek mag er in de kerk worden gebruikt. En naar aanleiding van al die verschillende inzichten kijken zij op een nogal gekleurde manier naar elkaar en zo verzwakken zij hun gevoel voor broederschap met elkaar. Zij zijn innerlijk verdeeld over de vraag of zij wel of geen goede bisschop of pastoor hebben en al deze verschillen maken het moeilijk om de heilige Mis te vieren als het ene lichaam van Christus.

Er zijn inderdaad veel verschillende manieren om het geloof te beleven, maar dat wil niet zeggen dat mensen een hekel aan elkaar moeten hebben en dat zij met elkaar moeten omgaan als met vijanden. In feite druist een dergelijke manier van denken in tegen de waarheid, dat er in Jezus Christus geen plaats is voor verdeeldheid. Mensen zouden altijd hun best moeten doen om met respect te kijken naar andere mensen van de kerkgemeenschap. Mensen zouden elkaar moeten eren als door God uitgekozen en beminde kinderen.

Wat kunnen wij doen om te komen tot een grotere eenheid? Eerst zullen wij er naar moeten verlangen. Al het goede wordt ons door God gegeven en begint in het hart van de mens. Dan zullen wij op ons spreken moeten letten. Wij kunnen proberen te vermijden om over andere mensen te praten achter hun rug om, ook al hebben wij een groot meningsverschil met hen. Wij zouden ernaar moeten streven anderen in een zo goed mogelijk daglicht te plaatsen, erop vertrouwend dat God ons zal helpen onze verschillen te overwinnen op een manier, die aan God de eer geeft en die zijn koninkrijk opbouwt.

Broeders en zusters, Jezus heeft verteld dat de liefde voor de ander de grootste manier is waarop wij van het Koninkrijk van God kunnen getuigen. Mogen wij allen ernaar streven ons hart gelijkvormig te maken aan het goddelijk Hart van Jezus, een Hart vol liefde, zodat deze verdeelde wereld langzaam aan kan worden genezen. Amen.