Alpha-cursus 2017
R.K. Parochie van de H. Dionysius Heerhugowaard

De Alpha-cursus begint weer op 20 september 2017. Miljoenen mensen wereldwijd hebben deze cursus gevolgd: een paar weken bezig zijn met de kernpunten van het christelijk geloof. De Alphacursus ... Iedereen die meer wil weten over het christelijk geloof is welkom. Alpha is ook een ‛opfris’-cursus! Lees verder.

====================

Catholicism

Een unieke Reis door de Wereld van het Katholieke Geloof. Gefilmd op 50 Locaties in 15 Landen. De eerste bijeenkomst is op woensdag 6 januari in het parochiecentrum van onze Dionysiuskerk. De zaal is open vanaf 19.30 uur. Dan is er gratis koffie/thee. Van 20.00 tot 20.50 uur kijken en luisteren wij naar Father Robert Barron. Aansluitend praten wij - uiterlijk tot 21.30 uur - over zijn boodschap.

De eerstvolgende bijeenkomst is op woensdag 22 februari.
Lees verder.

 

Bookmark and Share

Een hele tijd later kwam de heer van de dienaars terug en hield afrekening met hen.

19-11-2017, 33E ZONDAG DOOR HET JAAR A

Meer lezingen, klik hier

VAN OKTOBER 2017 - JUNI 2018 VIERT ONZE DIONYSIUSPAROCHIE HAAR 150-JARIG BESTAAN !!!

Preek op 15-10-2017, de 28e zondag door het jaar A, pastoor Frank Domen

16-10-2017
Home >>

OPENINGSWOORD

Lieve medegelovigen, namens God, jullie en mijn hemelse Vader, mag ik zeggen: welkom, fijn, dat jullie er zijn. God, onze Vader, is reuze blij ons te zien. Hoe ik dat weet? Nu, je hoeft toch maar naar de mensen te kijken! Als je ziet hoe blij een opa en oma zijn als hun kinderen en kleinkinderen voor de deur staan ... zou God dan niet blij zijn met ons!?

En of wij nu de afgelopen week het goede hebben gedaan of ons af en toe een beetje of zelfs flink hebben vergist, God hoopt, dat wij in deze viering weer dichter bij Hem en bij elkaar komen. Híj heeft de hele week naar deze viering uitgezien. Hij is teleurgesteld, dat sommige mensen er niet zijn. Maar wij zijn er, en daar is Hij blij mee!

Nu wat heel anders. Ik neem aan, dat velen van jullie inmiddels hebben gehoord, dat pastoor Maurizio Pallu de afgelopen week in Nigeria is ontvoerd. De naam van de terreurgroep Boko Haram wordt genoemd. Maar het kan ook om een criminele bende gaan, die enkel op losgeld uit is. Romeinse aanklagers onderzoeken de zaak.

Maurizio Pallu, die volgende week woensdag 63 wordt, is samen met vier andere mensen afgelopen donderdag door een gewapende bende tegengehouden op hun weg naar Benin in het zuiden van Nigeria. Al hun eigendommen werden gestolen en Maurizio werd ontvoerd.

Ik heb contact gezocht met hulpbisschop Jan Hendriks. Hij heeft natuurlijk meer contacten dan wij. Hij ving nogal tegenstrijdige berichten op, maar vanavond hoopt hij meer nieuws te horen.

Bidden is natuurlijk het belangrijkste wat wij in deze tragische omstandigheden kunnen en moeten doen. Mag ik vragen, dat wij nu meteen een tientje van de rozenkrans bidden voor zijn bevrijding.

OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. Almachtige en eeuwige God, Gij wacht en staat gereed om, als de weg is afgelegd en alle leed geleden, iedereen zijn plaats te geven bij de maaltijd, die Gij hebt aangericht. Laat ons niet onverschillig worden en in liefdeloosheid vervallen. Wek in ons het geloof, dat er een weergaloze toekomst wacht voor wie ingaat op uw uitnodiging. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon ... Amen.

PREEK

Stel je eens voor: er gaat in een kerk een huwelijksviering beginnen. Iedereen zit met gespannen aandacht te wachten. Opeens komt de bruidegom huilend binnen met de mededeling, dat zijn bruid niet meer wil. Of - wat nóg erger zou zijn - op het moment van de huwelijkssluiting vraagt de pastoor eerst aan de bruidegom: Beste Piet, wil jij Marie aanvaarden als je vrouw, enz., waarop Piet de alom bekende woorden zegt: “Ja, ik wil.” Maar als de pastoor aan Marie dezelfde vraag stelt, antwoordt zij: “Nee, ik moet het eigenlijk niet doen, ik heb een ander.” Wat een drama! Wat een verdriet! Bij de bruidegom en bij de familie van beide kanten. Het schijnt in het echt ook weleens te gebeuren.

Nu, iets dergelijks gebeurt er in het evangelie van vandaag. Er is een koning, die een bruiloftsfeest houdt voor zijn zoon. Alles staat klaar. Maar er is een heel belangrijk iemand, die ontbreekt: de bruid!

Het gaat natuurlijk niet om zomaar een koning. Deze koning is God. En het gaat niet om een gewone bruiloft, maar om het eeuwige leven in de hemel. Om het eeuwige samenzijn van God en mensen.

Jezus is de bruidegom. De bruid, dat zijn wij, de gasten, die door God tot het eeuwige bruiloftsfeest in de hemel zijn uitgenodigd! De dienaren, dat zijn de paus, de bisschoppen, de priesters en diakens, die door hun catechese en hun preken de mensen uitnodigen tot liefde voor God en voor elkaar. Het gaat over ons, over ons leven.

Als je een bruid en een bruidegom hebt, die veel van elkaar houden, en ook tussen beide families klikt het erg goed, dan is een bruiloftsfeest een geweldig mooi gebeuren waar je nog lang met veel plezier aan terugdenkt. De foto’s worden geregeld nog even bekeken.

God vergelijkt ons samenleven met Hem in de hemel met een bruiloft. God zegt: Het líjkt op een bruiloft, want Hij heeft geen beter voorbeeld. In werkelijkheid is het nog veel en veel mooier. Zoals bruid en bruidegom veel van elkaar houden, zo houdt Jezus Christus nog veel meer van ons. En zoals de ouders van bruid en bruidegom veel vreugde beleven aan het geluk van hun kinderen, zo vindt God nog veel en veel meer vreugde in ons.

God houdt zoveel van ons, dat Hij ons niet alleen de wereld heeft gegeven - je zou kunnen zeggen: Hij heeft helemaal onze uitzet verzorgd - maar ook heeft Hij - toen het op een keer helemaal misging - zijn eigen en enige Zoon gegeven om onze problemen op te lossen: om ons te verlossen!

Wij zien, dat de koning - God - tijdens het bruiloftsfeest ook rondloopt door de feestzaal om alle gasten persoonlijk te begroeten. Dat betekent, dat niemand van ons bij God onbekend is. Wij zijn geen nummer, niet een van de zoveel, nee, God kent ieder van ons bij zijn naam. Hij houdt van ons evenveel als van zijn eigen Zoon.

Maar, lieve mensen, wij moeten niet vergeten, dat het bruiloftsfeest plaatsvindt in het Huis van God, de hemel. Het is zijn hemel, Hij bepaalt de regels. Denken wij nog even terug aan het evangelie van vorige week over de wijngaard. Ook die is van de Heer. Wij zijn enkel de huurders en moeten na verloop van tijd goede vruchten afdragen aan de Heer. Maar er zijn gasten op de bruiloft - en wat wij hier in de kerk vieren is een voorafbeelding, een schaduw, van wat wij in de hemel vieren - er zijn gasten, die denken zelf de regels te kunnen bepalen. Zij maken zelf wel uit wat zij geloven en niet geloven. Zij bepalen zelf wel wat zij doen en niet doen. Deze gasten zien de dingen niet meer in de goede verhouding. Zij zien zichzelf niet als afhankelijke kinderen. Dus hoeven zij ook niet naar God de Vader te luisteren. Dat was ook de zonde van Adam en Eva. Zij zien de wijngaard als hun eigendom en hoeven dus ook niet - denken zij - geregeld bij de heer van de wijngaard ... in de kerk te komen.

Nog even terug naar die uitspraak, dat God evenveel van ons houdt als van zijn eigen Zoon. Begrijpen wij, dat God én Koning én Vader tegelijk is!? Dat Hij Iemand is, die boven ons staat en tegelijk toch heel veel van ons houdt!? Zien wij Hem als onze Vriend, als een soort Partner!? Of zien wij God alleen maar als Schepper, Hem van wie wij alle dingen hebben gekregen en waar wij graag gebruik van maken!? Vinden wij het echt fijn, dat wij door Hem worden uitgenodigd tot de heilige Eucharistie, zodat wij zijn Zoon in de heilige communie kunnen ontmoeten!? Hebben wij in de gaten, dat deze God-Vader eigenlijk recht heeft op deze kleine, wekelijkse ontmoeting in de kerk, omdat Hij toch al de hele dag, iedere seconde van ons leven, voor ons klaarstaat!?

Er staat nog iets in het evangelie: de bruiloftszaal stroomde vol met goeden en slechten. Dat gaat ook over ons. Het is niet zo, dat wij óf bij de ene groep óf bij de andere groep horen, nee, de ene keer doen wij echt heel goede dingen en een andere keer vergissen wij ons behoorlijk.

Waarom moest die ene slechte de bruiloftszaal verlaten? Ik denk, omdat hij het kwaad van zichzelf niet wilde toegeven, hij had geen berouw. Berouw is als een wasmiddel. Daar krijg je een schone ziel van, een schoon bruiloftskleed. Die gast zonder bruiloftskleed was iemand, die in naam katholiek of christen was, maar er niets mee deed of in ieder geval te weinig. Hij wist misschien wel veel over God, maar voelde geen liefde voor God of de mensen. Liefde moet je niet alleen uitspreken, maar vooral laten zien door je goede werken, ook voor mensen, die jou minder goed gezind zijn.

Lieve mensen, denken wij er toch aan, dat de bruiloft van deze koning een beeld is voor het leven, het eeuwige leven, dat God met ons wil leiden. Hij vraagt als bij een bruiloft: Wil je met mij verder door het leven gaan? Laten wij dan antwoorden: Ja, ik wil. En doen wij dat niet alleen met ons hoofd, maar ook en vooral met ons hart. Wij moeten hartelijke mensen zijn, niet alleen voor onze familie en vrienden, maar ook voor God en voor alle andere mensen. Laten wij God trouw zijn, wekelijks, Hij is bescheiden. Laten wij mensen trouw zijn, dagelijks. Dan zullen wij Gods vrede en vreugde nu al een beetje gaan ervaren. Amen. 

Terug

Reacties

Nog geen reacties

Reageer